VICE Sportshttps://sports.vice.com/nlRSS feed for https://sports.vice.comnlFri, 07 Dec 2018 15:06:28 +0000<![CDATA[Ik ging naar een kerkdienst van een voetballende predikant]]>https://sports.vice.com/nl/article/nepqkk/voetballende-predikantFri, 07 Dec 2018 15:06:28 +0000 Op het podium staat een predikant met een microfoon, die bevlogen allerlei verhalen, levenslessen en passages uit de Bijbel vertelt. “Amen,” klinkt er eensgezind vanuit de zaal. Iedereen knikt instemmend bij zijn woorden en sommige mensen maken aantekeningen. Voor hen is deze man, genaamd Jean Black, de predikant van hun kerkgemeenschap Assemblee de L’unité de Jesus Christ. Maar anderen, vooral de supporters van FC Oss en FC Eindhoven, zullen hem eerder kennen als voetballer die jaren in Nederland heeft gespeeld.

Jean voetbalt nog steeds, bij de Belgische amateurs van KFC Esperanza Pelt. Maar daarnaast is hij al druk bezig met zijn tweede carrière, en predikt hij elke zondag in een zaaltje in Hasselt. Een klein theaterzaaltje, midden in een groot sportcentrum waar verder ook mensen aan het squashen en aan het bowlen zijn.

Als ik de zaal binnen kom lopen, branden er felle lichten. Het podium is omgebouwd tot een altaar. Er staan veel bloemen en verschillende instrumenten, zoals een keyboard, een drumstel en een Afrikaans slaginstrument. Er druppelen langzaam wat mensen binnen, bijna allemaal netjes gekleed en van Afrikaanse komaf. De mannen dragen een pak en de vrouwen zijn flink opgedoft en lopen op hoge hakken.

1544194581256-IMG_4284
]]>
nepqkkDave AalbersDave AalbersvoetbalpredikantATLETENHET NIEUWE LEVENJean Black
<![CDATA[De mountainbiker die duizenden kilo’s wiet smokkelde]]>https://sports.vice.com/nl/article/8xpv8g/mountainbiker-wiet-smokkelThu, 06 Dec 2018 15:00:00 +0000Missy ‘The Missile’ Giove was in de jaren negentig een van de eerste vrouwen die doorbrak in het mountainbiken. Ze stond toen bekend om haar agressieve rijstijl en uitgesproken karakter. Door haar manier van rijden liep ze vaak blessures op, waardoor ze uiteindelijk moest stoppen met de sport.

De ziekenhuisrekeningen stapelden zich op, en na het mountainbiken had Giove moeite om een nieuwe bron van inkomen te vinden. Ze sloot zich aan bij een netwerk van drugssmokkelaars – wat haar niet alleen geld, maar ook veel adrenaline opleverde. Hiervoor vervoerde ze voor miljoenen euro’s aan wiet door de Verenigde Staten, tot ze in 2009 werd gepakt door de autoriteiten. VICE Sports spreekt Giove in deze minidocu over haar tijd als drugssmokkelaar.

]]>
8xpv8gRedactie VICE SportsRedactie VICE SportswietsmokkelenmountainbikeDE KEERZIJDEMOUNTAINBIKENmissy giove
<![CDATA[Het G-elftal dat veel te goed is voor de G-competitie ]]>https://sports.vice.com/nl/article/kzvnx9/g-elftal-veel-te-goed-g-competitieWed, 05 Dec 2018 14:02:43 +0000 Ik klop op de deur van kleedkamer vier en stap naar binnen. Een compleet voetbalteam kijkt me aan, allemaal in Ajax-tenue. Omdat mijn rechterhand momenteel gebroken is, stel ik me aan iedereen voor met mijn linkerhand. “Je bent hier aan het goede adres,” zegt de keeper, die zich voorstelt als Max. “Bijna iedereen hier in de kleedkamer heeft ook een handicap.”

Ik ben hier vandaag in Amsterdam-Noord om het selectieteam van Only Friends te volgen. Op het complex hebben bijna achthonderd kinderen en jongeren met een lichamelijke of verstandelijke beperking of een chronische ziekte de mogelijkheid om 25 verschillende sporten te beoefenen. Van handboogschieten tot rolstoelbasketbal, en dus ook voetbal.

1544006557584-IMG_4143
De gezamenlijke teamfoto.
]]>
kzvnx9Dave AalbersDave AalbershandicapSPORTBELEIDG-elftalOnly FriendsReguliere competitie
<![CDATA[In de Nederlandse vechtsportschool op een Thais eiland]]>https://sports.vice.com/nl/article/yw75xy/nederlandse-sportschool-koh-samuiWed, 05 Dec 2018 13:59:25 +0000Aan een rustig straatje op het Thaise eiland Koh Samui ligt een Nederlandse vechtsportschool: Superpro Samui. De gym werd daar in 2006 opgericht door de Nederlanders Remon Daalder en Edwin van Os. Sindsdien wordt het bezocht door grote kickboksers en MMA-vechters, van Alistair Overeem tot Tayfun Ozcan.

Maar ook amateurs reizen af naar de Nederlandse vechtsportschool, om daar te trainen op Thaise bodem. Zo ook fotograaf David Meulenbeld. Hij was onlangs twee weken in Superpro Samui om zelf te kickboksen, en schoot in die periode een fraaie fotoserie van het leven in de gym. Zie hieronder Superpro Samui door de ogen van David:

1544007763274-Superpro-Samui-21

-

Fotograaf David Meulenbeld portretteert iedere maand een Nederlandse vechtsportschool voor VICE Sports. Zie hier alle reportages uit deze serie tot nu toe.

]]>
yw75xyDavid MeulenbeldDavid MeulenbeldGloryFIGHTLANDvechtsportKoh SamuiKICKBOKSENENFUSIONSuperpro SamuiNederlandse vechtsportschholen
<![CDATA[De opkomst van kickbokstalent Sarèl de Jong]]>https://sports.vice.com/nl/article/mbypea/opkomst-sarel-de-jongTue, 04 Dec 2018 12:12:53 +0000 Sarèl de Jong begon pas vier jaar geleden met kickboksen, maar is nu al een van de besten ter wereld in haar gewichtsklasse. De kampioen vertelt in deze Sitdown over de start van haar carrière, een bijna fatale blessure in Spanje en het winnen van de titel bij Enfusion.

]]>
mbypeaRedactie VICE SportsRedactie VICE SportsgroningenFIGHTLANDvechtsportKICKBOKSENENFUSIONSarel de Jong
<![CDATA[Een ochtend meetrainen in de sportschool met ‘Superoma’ Ina]]>https://sports.vice.com/nl/article/wj3z9w/ochtend-meetrainen-superoma-inaMon, 03 Dec 2018 16:48:56 +0000Het is iets voor acht uur ’s morgens als ik sportschool Crossfit Flames XL in Amsterdam binnenstap. Ina Koolhaas Revers (71) is dan al een halfuur bezig met haar warming-up. Afgelopen juni werd zij in het Canadese Calgary wereldkampioen powerliften in de leeftijdsklasse boven de zeventig jaar. Daar hield Ina de Amerikaanse Helen White achter zich en zette ze meteen twee wereldrecords neer, door bij het deadliften 133 kilo op te tillen. Om erachter te komen hoe ze zo fit blijft, en te kijken of ik haar ook maar een klein beetje bij kan benen, train ik vandaag een ochtendje met haar mee.

Voordat ik naar de kleedkamer ga, biedt mede-eigenaar Jur me een kop koffie aan. Die ga ik nodig hebben ook. “Je gaat wat meemaken jongen. Dat vrouwtje is echt topfit, hoor.” Ina houdt een houten stok in haar nek en voert haar squats geconcentreerd uit. Als ik haar de hand schud, verandert haar gefocuste blik in een pretgezicht. “Jij bent van VICE Sports! Ik vind het zo leuk dat je hier bent. Jinga en ik willen maar wat graag dat jongeren meer gaan sporten.” Jinga is de andere eigenaar van de sportschool, en komt net binnenlopen. Ze was vroeger een professioneel basketballer, en is sinds acht jaar Ina’s persoonlijke trainer.

Ina111
]]>
wj3z9wTrevor WagenerPowerliftingATLETENIna Koolhaas-ReversSuperoma InaCrossfit Flames XL
<![CDATA[De Nederlander die de social media van Barcelona runt]]>https://sports.vice.com/nl/article/vbazbx/nederlander-social-media-barcelonaFri, 30 Nov 2018 15:09:44 +0000Voor het Inntel Hotel Arts in Eindhoven staat een groepje kinderen te dringen achter een hek. De een draagt een Barcelona-shirt en de ander wappert met een Argentijnse vlag. De spelersbus van Barcelona komt er namelijk aan, een dag voordat ze voor de Champions League aan zullen treden tegen PSV. De kinderen wachten zenuwachtig voor een fotootje of een handtekening van een speler. Lionel Messi, om er eentje te noemen.

Bij de entourage van Barcelona reist ook een Nederlander mee, en dan heb ik het niet over Jasper Cillessen. Aviv Levy Shoshan (26) werd geboren in Leiderdorp en is sinds een maand verantwoordelijk voor de social media van de Catalaanse club. Ik spreek met Aviv in het spelershotel van Barcelona over zijn werk in Barcelona, hoe hij die baan heeft gekregen, de kleedkamer delen met Ronaldinho en het favoriete bordspel van Messi.

VICE Sports: Ha Aviv, hoe heb je het geflikt om bij Barcelona binnen te komen?
Aviv Levy Shoshan: Ik was eerst gewoon een student die werkte bij een databureau. Ik heb toen besloten om mijn master in Barcelona te gaan doen, met als langetermijndoel om bij Barcelona te werken. Later kon ik aan de slag bij het platform 433, waarvoor ik weleens items met FC Barcelona moest maken. Toen wist ik al dat ik binnen tien jaar bij de club zou werken.

Waarom dacht je dat toen al?
Ik moest en zou er binnenkomen, al was het als online marketeer of zo. En anders was ik wel museumtours gaan geven. Ik ben ongelooflijk dankbaar dat het op deze manier gelukt is.

Wat voor werk deed je precies voordat je de stap naar Barcelona zette?
Het allereerste dat ik anderhalf jaar geleden met media heb gedaan was voor FC Afkicken. Presentator Neal Petersen was op de eerste sterfdag van Johan Cruijff in Barcelona en vroeg op Twitter waar hij moest zijn om supporters vast te leggen. Toen heb ik hem een berichtje gestuurd en hem de stad laten zien. Op die dag ging ik voor het eerst content maken met mijn telefoon. Ik vond het meteen fantastisch.

Daarna ben ik door 433 benaderd via LinkedIn. Mijn eerste interview voor hen met een grote speler voor de camera was met Marco Verratti, die geen Engels spreekt. Ik blufte dat ik dat wel even in het Italiaans zou doen. Omdat ik me goed had voorbereid ging dat behoorlijk lekker, en daarna kreeg ik bij 433 het vertrouwen om meer interviews te doen. En toen vloog ik ineens de wereld over om allerlei wereldsterren uit de voetbalwereld te interviewen.

Heb je een bepaalde manier om die wereldsterren op hun gemak te stellen?
Ik moet bekennen dat ik altijd wel een grote fanboy ben geweest, maar ik heb de kwaliteit dat ik de voetballers niet laat voelen dat ik een fanboy ben. Al valt het tegenwoordig sowieso wel mee, trouwens. De eerste paar keer bij een interview, zoals bij Mario Balotelli, vroeg ik wel om een foto. Maar daar ben ik snel mee gestopt. Ik denk dat zoiets een afstand creëert, omdat voetballers je na een fotootje onbewust meteen als fan zien.

Heb je meer van dit soort tactieken?
Ik wil bij interviews altijd de taal van de speler spreken. Dani Alves spreekt bijvoorbeeld goed Spaans en Engels, maar zo’n interview doe ik dan toch liever in het Portugees. Ik ben dan liever zelf oncomfortabel dan dat hij zich onprettig voelt. En mocht ik een foutje maken, dan levert het alleen maar een grappige interactie op.

Ik dacht nog een andere tactiek bij je te hebben ontdekt. Bij Mbappé en Guardiola begon je allebei met een vraag over hun ontbijt van die ochtend.
Haha, dat heb je goed gezien. Guardiola houdt helemaal niet van interviews, dus hij staat eigenlijk al meteen klaar om een vragenvuur te pareren. Als je dan eerst vraagt wat hij ontbeten heeft en waar hij graag op vakantie gaat, dan is het makkelijker om daarna wat serieuzere vragen over voetbal te stellen. Dan is hij cool met me.

Je hebt ook een keer een item gemaakt met Balotelli. Hoe was dat?
Hij is gewoon een grappige jongen. Ik had contact met hem via Instagram. Ergens in de bergen, veertig minuten buiten Nice, hadden we afgesproken op een veldje. We waren met een grote crew van acht man. We wilden allemaal gekke shit met hem doen, zoals carbidschieten. Maar hij liet behoorlijk lang op zich wachten. Uiteindelijk kwam hij een uur te laat aanzetten, maar hij bleef ook meer dan drie uur om allerlei spelletjes met ons te spelen, terwijl we maar een half uur van hem gevraagd hadden.

Ik zag je op een foto naast de Braziliaanse Ronaldo facetimen met Balotelli. Hoe kwam dat tot stand?
Met Balotelli heb ik na een aantal activiteiten contact gehouden. Ik postte op een gegeven moment tijdens het WK in Rusland een interview met Ronaldo, en toen kreeg ik een appje van Balotelli: “Noooo, you’re with my idol.” Later op de avond zat ik toevallig met Ronaldo op een bankje over Eindhoven te praten. Ik dacht toen: dit is echt het perfecte moment om Balotelli te facetimen. Hij nam niet op, maar belde meteen daarna terug. Ze hadden elkaar nog nooit ontmoet en hebben even samen zitten babbelen. Mario waardeerde dat heel erg. En Ronaldo is echt ongelooflijk.

Waarom is hij zo ongelooflijk?
Ronaldo is echt een topgozer, zo’n lieve vent om te interviewen. Na mijn interview kwam ik hem twee weken later tegen in een Russisch hotel waar ik wedstrijdkaarten moest ophalen. De volgende keer dat ik kaarten ging halen, stond hij er gewoon weer. Het werd een beetje een grap en hij zei: “Hey jij weer hier.” Steeds als ik met hem in gesprek raakte, duurde dat nooit langer dan dertig seconden. Altijd werden we onderbroken door allerlei mensen die met hem op de foto wilden. Er werd zelfs een keer een baby in zijn handen geduwd. Dat lijkt me heel vermoeiend, maar hij maakt altijd met een glimlach tijd voor iedereen. Waar ik bij ben geweest heb ik Ronaldo minimaal achthonderd keer op de foto zien gaan, en nooit met een chagrijnig gezicht.

Wat heb je nog meer meegemaakt tijdens het WK in Rusland?
Het was echt een ongelooflijke ervaring. Ik ben daar ook een keer naar een Legends Cup geweest en daar liepen jongens David Trezeguet, Didier Drogba, Florent Malouda, Francesco Totti en Roberto Carlos rond. Die gasten van die generatie zijn echt mijn idolen. Dan sta ik om me heen te kijken als een kind in de snoepwinkel, en sta ik ze te observeren als beesten in het wild.

Ik zou vooral starstruck zijn als ik Ronaldinho zou ontmoeten. Jij zat laatst met hem in de kleedkamer. Waarvoor was dat?
Vorige week deed ik nog een laatste klusje namens 433, bij een benefietwedstrijd in Frankfurt. Ik moest er ook wat filmpjes schieten voor Barcelona met José Edmílson. Er deden spelers mee als Kevin Kurányi, Rafael van der Vaart, Dida en Ronaldinho. Ik merkte al snel dat ik echt overal toegang kreeg. Ik kwam in de kleedkamer en liep tijdens de warming-up ook gewoon een beetje met een balletje te kutten. Ik mocht zelfs wat balletjes schieten op Dida, de oud-keeper van Brazilië en AC Milan. Op een gegeven moment dacht ik: als ik mijn kicksen bij me zou hebben, had ik zo mee kunnen doen.

Dat heb je uiteindelijk toch ook gedaan?
Ik begon die gasten al langzaam een beetje voor te bereiden. Ryan Donk was er ook, dus ik gaf aan: “Ryan, ik speel in de tweede helft ook vijf minuten mee.” Hij reageerde: “Ja man, moet je doen.” Ik riep ook nog naar Kurányi dat ik mee ging doen. “Yeah man, you should play.” In de rust kreeg ik zijn schoenen en wat andere kleren. Van der Vaart gaf me zijn broekje. Ik dacht bij mezelf: wow, dit gaat echt gebeuren. Ik ga even invallen voor 30.000 man.

Ik mocht nog mooi even tien minuten meedoen en wist dat ik maar twee of drie keer de bal zou krijgen. Bij mijn eerste balcontact was er totaal geen druk, de bal voelde goed en ik had zeeën van ruimte. Ik zag een medespeler op twee meter staan en dacht: wat kan er fout gaan? Dus ik gooide er even een no-look-pass uit. Ronaldinho zat bij de tegenstanders en stond vlak naast me. Hij riep nog iets naar me, maar ik kon hem niet verstaan. Hij stond een beetje te glimlachen, dat was wel mooi.

Wat was het moment waarop duidelijk werd dat je bij Barcelona kon gaan werken?
Ik had eerder vanuit 433 al items gedraaid met Barcelona. In juni vroegen ze: “Leuk wat je daar doet, zou je dat niet voor Barcelona willen doen?” Ik stond vanbinnen echt te springen, want ik ben van kinds af aan een groot fan van de club. Het besef kwam eigenlijk pas toen ik in mijn eerste week bij een besloten training aan het filmen was. Ik stond ineens heel dicht op mijn idolen, al zijn dat bij deze selectie eigenlijk alleen nog Sergio Busquets en Messi.

Hoe verliep de eerste ontmoeting met de spelers en de technische staf?
Het hoofd van onze persafdeling stelde me eerst voor aan de trainer, Ernesto Valverde. Hij zei: “Leuk dat je er bent, maar van social media moet ik niks weten. Trouwens, je hebt een bekend gezicht.” Hij herkende me nog van toen ik ooit zijn vertaler was bij een Europese wedstrijd tussen AZ en Athletic Bilbao. Wel mooi dat we nu weer samenwerken bij Barcelona.

En met de spelers?
De eerste speler die naar me toe kwam was Ivan Rakitić. Hij riep ineens: “Kevin Kurányi!” Zij kennen elkaar via Schalke en ik ben door mijn werkzaamheden bij 433 goed bevriend met Kurányi geraakt. Kevin had hem een foto van mij gestuurd en verteld dat er een nieuwe jongen bij Barcelona kwam werken. Kevin had aangegeven dat Ivan goed voor me moest zorgen. Dat was wel een lekkere binnenkomer. Jasper Cillessen kwam ook al snel naar me toe en vroeg of ik ook Nederlands sprak. Hij herkende me denk ik nog van 433. Echt een goede gast trouwens, compleet down to earth. Verder zoek ik bij andere spelers gewoon een rustig momentje om me voor te stellen.

Heb je al een moment gevonden om Messi te ontmoeten?
Zeker. Het is ook wel lastig hoor. Die gasten doen net alsof ze me niet zien, maar ze weten echt wel dat ik er ben. Op een uitreiking van de Pichichi, de prijs voor de topscorer van Spanje, heb ik een geschikt moment gevonden. Ik liep naar hem toe en zei: “Hola Leo.” Hij keek me aan en zei “hola” terug. Verder keek hij me aan van: wat kom je doen? Wat kom je me vertellen? Dus ik uitleggen dat ik de nieuwe jongen van social media ben en dat hij me vaker zou gaan zien. Hij moest lachen, en veel meer zeiden we verder niet meer tegen elkaar.

Hoe voelt het om met zulke spelers samen te werken?
Dat is onwerkelijk, man. Op kleine momenten komt het besef. Vorig week vlogen we met de selectie, staf en wat vriendinnen van de spelers richting de uitwedstrijd tegen Atlético Madrid. We vliegen dan gewoon met een normale vlucht, geen business class of andere onzin. Dan zit Messi vijf rijen voor me met drie andere spelers op de iPad Parchis te spelen, de Catalaanse versie van Mens Erger Je Niet. Iedereen speelt het.

Barcelona is vrij zakelijk en degelijk op social media. Wat hoop je te veranderen?
Ik wil kleine veranderingen aanbrengen, zonder me te gedragen als de Johan Cruijff van de social media. Want dat ben ik absoluut niet. Bij mijn eerste meeting heb ik ook gezegd: “Als jullie denken dat ik weet hoe social media werkt, dan hebben jullie het fout.” Ze keken me vol ongeloof aan, want daarvoor hadden ze me juist gehaald. Ik legde ze uit dat niemand het precies weet en het gewoon een kwestie is van veel proberen. Er is bij social media gewoon een dun lijntje tussen een viral en op je bek gaan.

Een concreet doel van me is om meer volgers op Instagram te krijgen dan Real Madrid. We lopen er nu ongeveer drie miljoen achter. Dat heeft deels ook te maken met hun sportieve succes in de Champions League, maar ik kan er zeker aan bijdragen door iets heel vets neer te zetten. Ik zie het ook een beetje als een sociaal experiment.

Hoe bedoel je dat?
Nou, hoe kom ik binnen bij zo’n spelersgroep? Ze zien je wel iedere keer, maar op die momenten sta ik te filmen. Dan kan ik niet even een babbeltje maken. Dat is wel een beetje awkward. Weet je wat echt nog een droom zou zijn?

Nou?
Meedoen met de rondo van Barcelona. Ik zie die rondo’s tegenwoordig elke dag. Ze duren ongeveer vijftien minuten, echt indrukwekkend om te zien. Ik heb Messi echt nog bijna nooit in het midden zien staan. Dat is zo knap, want het gaat ongelooflijk snel. Iedereen raakt weleens een bal verkeerd, toch? Messi echt bijna nooit. Ik heb trouwens voor mezelf bedacht dat ik stop als hij met pensioen gaat. Ik denk dat hij nog drie of vier jaar doorgaat, dus daarna zoek ik ook weer een nieuwe uitdaging.

1543589121551-IMG_3895
]]>
vbazbxDave AalbersDave AalbersbarcelonaSocial MediaLionel MessiSPORTBELEIDAviv Levy Shoshan
<![CDATA[We spraken de voetballer die een parodie maakte op de rap van Memphis]]>https://sports.vice.com/nl/article/59v533/parodie-rap-memphisFri, 30 Nov 2018 13:56:35 +0000 Memphis Depay vierde afgelopen week dat hij de grens van vijf miljoen volgers op Instagram had gepasseerd, met een zelf geschreven rap. In zijn videoclip rookt hij een sigaar en gooit hij zinnen als “The world is messy, no Lionel” eruit. De video, die is opgenomen in Parijs, ging compleet viral en in voetbalpraatprogramma’s werd het door lang niet iedereen evenveel gewaardeerd.

De beste reactie kwam uit Schotland, van de club Motherwell. De club schoof de verdediger Charles Dunne (25) – beter bekend als Chilli D – naar voren om een remix op de rap van Memphis te maken. In zijn clip staat hij met een bellenblaas en schept hij op over zijn Primark-kleding en zijn Casio-horloge. VICE Sports belde Chilli D op en sprak hem over zijn raptalent, de sigaar van Memphis en zijn droom om samen de studio in te duiken.

VICE Sports: Hey, moet ik je eigenlijk Charles of Chilli D noemen?
Charles Dunne: Chilli D man, ik wil vanaf nu alleen nog maar bij mijn rapnaam worden genoemd.

Had je al eerder gerapt of was dit je debuut als artiest?
Dit was de eerste keer voor het grote publiek. En laat ik eerlijk zijn: ik heb het echt goed gedaan. Ik ben ook geïnterviewd door BBC Radio, en al die serieuze radiogasten gaven me serieuze feedback. Dat doen ze niet als ze niks in me zien. Ze zouden me blijven volgen, maar dat moet ik nog maar even zien. Veel mensen werden helemaal gek toen ze de rap hoorden. Volgens sommigen ben ik beter dan Memphis, anderen vinden hem weer beter.

Wie vind je zelf beter?
Kom op man, wil je serieus dat ik daar antwoord op geef? We weten allemaal wie dat is. Er kan er maar één Chilli D zijn.

Je bent wel ongelooflijk getalenteerd, man.
Chilli D komt eraan. Hij is niet te houden, hahaha.

Wat vond je van de rap van Memphis toen je hem voor het eerst hoorde?
Die van Memphis is ook lekker man. Memphis is een fly guy. Toen het mediateam van Motherwell met het idee kwam om er een remix op te maken twijfelde ik eerst even, maar daarna dacht ik: waarom ook niet? Het mediateam heeft de songtekst geschreven, en daar heb ik een beetje Chilli D aan toegevoegd. Hij is echt tof geworden.

1543584985313-Schermafbeelding-2018-11-30-om-105808

Wat vond je van die videoclip van Memphis?
Echt heel goed, maar ik had die enorme sigaar zelf denk ik achterwege gelaten. Als voetballer kun je beter niet laten zien dat je graag sigaren rookt.

Jij koos veilig voor de bellenblaas.
Ja precies, bubbels man. Keihard, toch?

Wat vond je de beste zin uit je rap?
“You do you, and I’ll do me, just remember the name Chilli D.” Die is echt goud. Het einde is ook mooi, dat ik nog een hoge uithaal doe. Dat maakt het helemaal af. Welke zin vond jij vet?

Ik vond de zinnen waarin je opschepte over je Primark-kleding en je Casio-horloge mooi.
Goed hè? Ik ben een enorme fan van Casio-horloges. Shout out naar Casio.

Heb je geen Rolex dan?
I bloody wish I did.

Wat voor reacties heb je allemaal gehad op je rap?
Het was een gekkenhuis, mensen houden ervan. Ik ben vooral blij dat het mediateam van Motherwell hierdoor ook positief in het nieuws komt. Ze hebben altijd geweldige ideeën en zorgen voor positieve aandacht voor onze club. Ze leveren echt kwaliteit, niets anders.

Heeft Memphis al contact met je opgezocht?
Nog niet man, ik zit echt gretig te wachten op zijn DM op Instagram. Ik wil samen een remix maken. Hoe mooi zou dat zijn?

Wat vonden je teamgenoten van de raps van jou en Memphis?
Iedereen had die rap van Memphis gezien, maar niemand maakte er grappen over in de kleedkamer. Ze vonden ‘m echt goed. Maar toen ze die van mij hoorden werden ze helemaal gek. Veel gasten zeiden dat ze het echt nooit zouden durven om een eigen nummer te lanceren. Maar je moet af en toe een beetje lachen, toch? Het is heerlijk om te kloten. Je leeft maar een keer.

Memphis vierde dat hij vijf miljoen volgers had, en jij hoopte met deze rap de vijfduizend te passeren. Dat is wel gelukt, geloof ik?
Ja man, al lang en breed. Ik had er eerst 4.500 of zo, nu al meer dan 7.000. Gekkenwerk, ik kan het niet geloven.

Denk je dat je nu echt gaat doorbreken als rapper?
Waarom niet? Het is echt een kwestie van tijd voordat ik bij een label ga tekenen. Er ligt nog niks concreets op tafel, maar mijn telefoon blijft maar gaan. Nee oké, ik loop maar wat te ouwehoeren.

Ga je je volgende doelpunt vieren met je vingers in je oren?
Misschien wel, maar ik had zelf ook nog wel een tof idee. Ik denk dat ik ervoor ga zorgen dat er een Casio-horloge bij ons op de bank ligt. Dan ren ik daarnaartoe en laat ik ‘m zien aan het publiek. En ja, misschien doe ik dan ook nog wel even mijn vingers in mijn oren.

Ik kan niet wachten om dat moment viral te zien gaan.
Dat gaat gebeuren, je gaat mijn Casio-horloge zien. Die gaat echt de wereld over.

Bedankt voor je tijd.
Wacht, ik wil nog één ding zeggen.

Wat dan?
Unthoud de naam Chilli D.

Heb je die zin nou net door Google Translate gegooid?
Jammer, je hebt me door.

Ik zal de naam onthouden.
Bedankt man! Ciao!

]]>
59v533Dave AalbersDave AalbersrapATLETENmemphis depayChilli DCharles Dunne
<![CDATA[FootballCulture doet al tien jaar wat het wil]]>https://sports.vice.com/nl/article/7xy4jd/footballculture-tien-jaarThu, 29 Nov 2018 13:58:28 +0000 Mike ploft neer op de bank in de kroeg. Hij bestelt meteen twee biertjes. “Tegen de zenuwen. Ik ben niet zo’n prater.” Mike is een van de drie oprichters van FootballCulture en beheert sinds het begin de social media. Het platform viert deze maand zijn tienjarig bestaan. Toen ik tweeënhalf jaar geleden begon met VICE Sports Nederland, was FootballCulture een van de grote inspiratiebronnen.

Natuurlijk is FootballCulture deels gewoon een kledingmerk waar geld aan wordt verdiend, maar het is meer dan dat. Het had een blog, maakt muziek, geeft dichtbundels uit en organiseert awaydays met verschillende supportersgroepen. FC is een plek waar volksheid, eigenheid en creativiteit gevierd worden via voetbalcultuur. In de kroeg spreek ik Mike over het jubileum, voetbaldieren, een politiebedreiging, leverworst en een dronken stagiair.

Een FC-sticker bij een trouwerij op een tribune van FC Eindhoven.
Een FC-sticker bij een trouwerij op een tribune van FC Eindhoven.
]]>
7xy4jdSam van RaalteSam van RaalteMikevoetbalkledingSUPPORTERSCULTUURFootballCulture
<![CDATA[De borderliner die zichzelf en zijn cliënten kalm houdt met fitnesstherapie]]>https://sports.vice.com/nl/article/3k9vav/borderliner-fitnesstherapieWed, 28 Nov 2018 15:49:20 +0000“Dat is Dunga, hij is vernoemd naar een van de Brazilianen die Oranje in 1998 uit het WK kegelde.” Fitnesstherapeut Juan Rekers (54) staat in de hal van zijn huis in Waalwijk en wijst naar zijn rottweiler. Hij houdt een grote zak hondenbrokken vast. “Ik hoef hem eigenlijk nooit mee te lokken, hij is toch altijd op zoek naar eten. Geen zorgen hoor. Hij is groot, maar heel lief, net als zijn baas.”

Een rake vergelijking, al klopt-ie soms net niet helemaal. Juan heeft borderline en ADHD, en heeft daardoor regelmatig last van agressieve buien en stemmingswisselingen. Omdat sport voor hem de enige therapie is die werkt, koos hij er zes jaar geleden voor om als ervaringsdeskundige zelfstandig therapeut te worden. Ondertussen doet hij met zijn populaire instagramaccount zijn best om stigma’s rondom psychische stoornissen te doorbreken.

Net op het moment dat Juan zijn volgetatoeëerde biceps even aanspant, fietst er een jongen langs, die zichtbaar onder de indruk is. “Goed hè!”, roept Juan hem na als we naar binnen gaan. “Wil je ook koffie? Ik lul dadelijk mijn bek droog, dat weet ik nou al.” VICE Sports spreekt hem over zijn werk als fitnesstherapeut, en hoe zijn eigen ADHD en borderline hem daarbij helpt.

VICE Sports: Hi Juan, wanneer kwam je erachter dat fitness voor jou een therapeutische werking had?
Juan Rekers: Rond mijn negentiende. Ik deed sinds mijn zestiende aan taekwondo en wilde een gewichtsklasse hoger vechten. Hierdoor moest ik zwaarder worden en begon ik met krachttraining. Dat bleek perfect voor mijn ADHD, want ik kon mijn overvloedige energie kwijt in iets waar ik altijd zin in had. Het was mijn redding, of ik me nou slecht of goed voelde. 35 jaar later voel ik me nog steeds top en fitness ik nog altijd vijf keer per week.

Je bent ‘fitnesstherapeut’, wat moet ik me bij dat werk voorstellen?
Ik help mijn cliënten door ze te laten bewegen. Meestal gaan we trainen, omdat ze daar een goed gevoel van krijgen. Af en toe gaan we wandelen of drinken we een bakkie koffie – het maakt niet eens uit wat precies, zolang de setting maar relaxed is. Dat praat makkelijker. Zo komen mijn cliënten sneller los en komen hun problemen eerder aan bod. Dan bespreken we de nieuwe aanpak of geef ik ze op hun donder, als dat nodig is. Ik wil ze vooral bewust maken van de gevolgen van hun gedrag. Zo kunnen zij makkelijker met moeilijke momenten of situaties omgaan.

Help je jouw cliënten zoals je jezelf hebt geholpen?
Ja. Net als ikzelf hebben mijn cliënten moeite met het accepteren van regels en autoriteit. De meesten zijn jong en soms vrij agressief, ook naar mij toe. Maar ik hou ze dan meteen een spiegel voor. Mijn baan is eigenlijk ook één grote spiegel naar mezelf. En met mij is het uiteindelijk ook goedgekomen.

JR7
]]>
3k9vavTrevor WagenerFitnessTherapieSUBCULTURENBorderlineJuan RekersWaalwijk