Bokstrainer Frans van den Heerik gaat niks mooier praten dan het is

“Ik heb daar een zweep liggen bij de ring, in het hoekie. Dan krijgen ze op de donder dermee. Wat dacht je dan?”

door Sam van Raalte; foto's door Maeve Stam
|
feb. 27 2018, 12:36pm

VICELAND en Dumpert maakten samen Boxing ‘82, een vijfdelige documentaireserie over een aan lager wal geraakte boksschool in de Rotterdamse Afrikaanderwijk – zie hier de eerste aflevering . We interviewen hier de hoofdrolspelers uit de serie over hun levens.

Met zijn snor, matje, zonnebril en Feyenoord-pet hangt hij nu op posters door heel Rotterdam en de rest van Nederland. Niet slecht voor de eigenaar van een boksschool in de Afrikaanderwijk. Frans van den Heerik was al langer een begrip in Rotterdam, maar nu VICELAND en Dumpert een documentaire over hem hebben gemaakt, is hij een halve BN’er.

Als ik bij Boxing ‘82 langs ga voor een één op één interview, staat Frans voor de deur een peukie te roken. Naast hem staat Metin, een Turkse jongen die Frans helpt in de sportschool. Frans maakt grapjes over Metin, dat hij bij de PKK zou zitten, of de Grijze Wolven. Metin lacht erom. “Nee joh,” zegt Frans. “Metin is een goede gozer.” Hij geeft Metin een klap op zijn schouders en we lopen de boksschool in.

VICE Sports: Frans, ik zie je gezicht op posters door heel Rotterdam hangen.
Frans van den Heerik: Ik hang overal joh, met mijn lelijke bek. Maar ik vind het wel leuk. Stadstelevisie heeft ook al gebeld nu. En die Jonek? Jinek? Die vrouw heeft ook al gebeld.

Hoe vond je het bij De Wereld Draait Door?
Leuk, maar ik zeg gewoon wat ik denk. Ik ga niks mooier praten als dat ik ben. Tuurlijk heb ik die scheidsrechter een paar teringklappen gegeven. Dan zeg ik dat gewoon. Tuurlijk gaf Bep van Klaveren je een klap op je lul onder de douche. Dat was gewoon zo.

Heeft al die media-aandacht al wat nieuwe leden voor Boxing ‘82 opgeleverd?
Ja, ik heb vanmorgen geloof ik alweer vier nieuwe aanmeldingen gekregen. Joop, die hier les geeft en ook in de serie zit, was laatst naar Roosendaal op een gala en hij werd daar helemaal gek. Iedereen pakte hem vast. Iedereen wil hier komen trainen. Sommige mensen tikken ons aan op straat. “Mag ik met u op de foto?”, zeggen ze dan.

Wanneer ben jij zelf eigenlijk begonnen met boksen?
Toen ik veertien was.

Hoe ging dat toen?
Nou prima. Ik bokste al gauw wedstrijden. Boksen was toen heel erg in. Twee van mijn broers deden het al. Zo ben ik erin gerold. In 1982 ben ik met deze boksschool begonnen. Ik heb ermee eerst in een badhuis gezeten – die moest ik helemaal leegtrekken, de douches en zo – en daarna in de Arend en de Zeemeeuw, dat is een clubhuis. Toen heb ik deze locatie gehad van de gemeente. Ik haal natuurlijk heel veel jeugd van de straat.

Ze kennen mij allemaal. Het interesseert me niet welke kleur het is, wat voor nationaliteit ze hebben. Ik schenk aan iedereen aandacht. Dat gaat prima. De jongens kennen prima met elkaar opschieten. Dat trekt aan, natuurlijk. Tuurlijk scheld ik ze weleens uit als ze hun best niet doen. Dan scheld ik ze verrot. Ik heb daar een zweep liggen bij de ring, in de hoek. Dan krijgen ze op de donder dermee. Wat dacht je dan? Als je hier bent, moet je trainen.

Jij slaat dan met een zweep?
Ja. Boksen is niet zomaar een sport. Dit is niet zomaar een boksschool. Hier liepen allemaal kampioenen. Mijn schoonzoon is nog steeds tweevoudig kampioen bij de profs. Ik heb bij de Hema een reclame gelopen. Die stond in die tijd op elk bushokkie. Ik heb Don Diego Poeder getraind toen hij kampioen werd. En nog wel meer grote boksers. Nu hou ik me eigen een beetje vast aan Mike.

Hoe goed kan Mike worden?
Die moet af gaan vallen, want hij kan veel en veel beter. Hij is jong, dat begrijp ik. In het weekend lekker uitgaan en een dingetje drinken. Maar maandag dan moet je weer aanpakken. Dat is het hem. Mike zit nu in het superzwaargewicht, dan kan je tot jongens van 200 kilo boksen. Maar als hij in het zwaargewicht zit, mogen ze niet zwaarder zijn dan 91 kilo. Dat mot gewoon kennen. Hij is sterk genoeg. Al sla je hem met een hamer op zijn kop, dan gaat hij nog niet neer.

Hoe krijg je er verder discipline in, buiten die zweep?
Ik hou het ze altijd voor dat ze keihard moeten trainen. Klaar. Zo simpel is het. Met voetballen kan je eruit als je pijn hebt aan je poten. Dat kan met boksen niet als je in de ring staat. Dan moet je karakter hebben en karakter heeft Mike als de klere.

Wat voor verschillende nationaliteiten heb je hier allemaal rondlopen?
Alles. Turken, Marokkanen, Surinamers, het maakt niet uit. Metin helpt hier ook veel. Die geeft weleens les als ik niet kan. Net als Bilal, een Marokkaanse jongen. Die dweilt en veegt hier ook soms voor me. Ik heb hier ook veel jongens met een enkelbandje gehad van de reclassering. Als ze er eentje hebben, sturen ze die drie maanden naar mij.

O, hoe gaat dat dan?
De laatste keer had ik een Nederlander van 76 jaar met een enkelband. Die is nou vrij. Maar ik had ook een Marokkaantje erbij, die deed helemaal niks. Die lag alleen languit op die stoelen. Je hoeft alleen maar een beetje te vegen, voor de rest niks, maar hij deed geen ene reet. Heb ik de reclassering gebeld en die jongen weggestuurd. Stuurde hij daarna een mailtje: “Fuck jullie, ik heb jullie niet nodig.” Dus ik bel de reclassering op daarmee, ging hij gelijk weer de bak in. Opgeruimd. Maar ik ben toch wel blij als ik er weer een heb. Ik zal de reclassering vanmiddag weer eens bellen.

Wat vind je fijn aan die jongens?
Het haalt een hoop werk uit je handen. Nu doen Bilal en Metin dat. Vegen, een dweil er doorheen gooien, de douches en wc’s schoonmaken. Als zo’n jongen van de reclassering hier komt, mag die ook gratis lekker meetrainen, dat is goed voor ze. En ik praat er lekker op in, dat-ie zijn leven moet verbeteren, een diplomaatje moet proberen te halen. Meestal heb ik totaal geen last van die jongens.

Jij kan volgens mij wel een snaar raken bij die jongens. Hoe komt dat?
Ik zeg gewoon eerlijk wat ik vind. Ik draai er niet omheen. Als het goed is, zeg ik dat. Als het niks is, zeg ik dat ook. Dat willen ze.

Wat voor wijk is dit?
Het is haast allemaal allochtoon he, maar ik heb er geen moeite mee. Ik zit hier en hou de jeugd van de straat. Ze trainen hier vanaf vier jaar. Zitten die vrouwen hier op het gemakkie met elkaar te kletsen. Nou komt er ook een groep bij van moslimvrouwen. Die gaan hier trainen, omdat ik er veel aanvraag voor krijg. Een Hollands meisje die hier om de hoek bij de televisiezaak werkt, gaat die les geven.

Hoe gaat die les eruit zien?
Een gesloten groep is dat. Ik zorg dan dat alle jongens weg zijn en ikzelf ook. Er staan hier dan een stuk of veertien vrouwen uit de buurt te boksen. Die vrouwen willen ook wat en kunnen prima bij ons terecht. Er zijn maar weinig boksscholen die dat doen. Die zeggen: “Krijg de tering, dan moeten wij eruit voor hun.” Maar ik doe het met liefde.

Ik zie hier ook wat foto’s met oud-Feyenoorders aan de muur hangen.
Die kwamen hier allemaal joh. Salomon Kalou, Leonardo. Er hangt ook een met Lee Towers. Feyenoord is mijn cluppie. Vroeger ging ik elke week naar de Kuip, in de tijd van Coentje Moulijn en Fransje Bouwmeester. Nu kijk ik alles thuis. Ik vind het nu verschrikkelijk voetbal. Giovanni van Bronckhorst is een aardige jongen, maar ze moeten een andere trainer. Ik zie daar die Henk Fraser van Vitesse of die Mitchell van der Gaag van Excelsior wel zitten.

Jouw hond hangt hier ook op foto’s aan de muur.
Gijs? Ja, ik wilde hem eerst Mohammed noemen, maar dan loopt heel de straat achter me aan, haha. Maar dat is geen makkelijke hond hoor. Als hij hier nu zou zitten, zou hij je bijten, omdat hij mij en mijn vrouw zo graag wil beschermen. We moeten hem altijd in de gaten houden als we op straat lopen.

Tiny, de vrouw van Frans.

Jullie hebben Maxim Hartman hier ook een keer in elkaar geslagen, toch?
Ja, toen kwam die Dumpie hier. We hadden afgesproken dat ze een beetje rustig aan zouden doen. Maar die Maxim had zelf ook gebokst en begon opeens wild te doen tegen mijn jongen in de ring. Dus toen zei ik tegen mijn jongen: “Geef hem een leverstoot.” Klets, erop. Maxim op de grond.

Hoe is Jaap hier terechtgekomen?
We kenden elkaar van vroeger, maar hadden elkaar jaren niet gezien. Toen zat ik een keer bij de kapper en hoor ik opeens iemand naar me roepen: “He, vuile klootzak!” Wat moet die vleespet, dacht ik. Ik liet die ouwe maar lullen. “Herken je me niet meer?”, zei hij. Toen viel het kwartje. Krijg nou de pleuris, dacht ik.

Jaap is eenzaam. Hij heb niks meer, kan niet lezen, schrijven niks. Dus ik zei: “Jaap, jij komt lekker bij mij trainen, hoef je niks te betalen.” Hij is hier helemaal opgebloeid. Ik gun het hem van harte, hij is een moordvent. En hij heeft nog een goede spetter in zijn klauwen op die leeftijd.

Wat is de toekomst van Boxing ‘82?
Alles zo lang mogelijk draaiende houden. Er zijn wedstrijden zat.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen.