We spraken Christian Baya over Dragon Ball Z, zijn titelgevecht en knock-outs

“Ik was als kind heel agressief. Ik wilde altijd vechten en rende achter mijn neven aan om ze in elkaar te beuken.”

|
jan. 12 2018, 4:42pm

Christian ‘Bad News’ Baya heeft net een partij achter de rug en zit thuis te niksen als hij wordt gebeld door zijn trainer Mike Passenier. Er is een vechter uitgevallen bij Glory en ze willen dat Baya invalt. Hij heeft vijf dagen om zich voor te bereiden. “Tuurlijk wil ik dat,” zegt Baya. Vijf dagen later, op 6 november 2016, debuteert Baya bij de grootste kickboksorganisatie ter wereld door de ervaren vechter Josh Jauncey te verslaan.

Het is sindsdien hard gegaan. Baya won zijn eerste vier partijen voor Glory en verdiende zo een titelgevecht. Op 16 februari mag hij voor de wereldtitel in het lichtgewicht vechten. Dan neemt hij het in Chicago op tegen de Thaise vechter Sittichai Sitsongpeenong. VICE Sports zocht Baya op in Mike’s Gym, om te praten over zijn jeugd, het aankomende titelgevecht, zijn fascinatie voor Dragon Ball Z en de kunst van de knockouts.

VICE Sports: Ha Christian, waarom heb je een tatoeage van Dragon Ball Z op je vuist?
Christian Baya: Dit is Vegeta. Ik ben gek op Dragon Ball Z. Van kleins af aan vind ik het al gruwelijk. Ik vind alles tof, dat ze transformeren, het verhaal achter de Saiyans en het vechten. Het vechten probeer ik soms ook te mengen met het trainen en kickboksen zelf.

Oh, hoe doe je dat?
Er zijn gevechten in de serie die ik na probeer te doen in het echt. Ze hebben bewegingen dat ze steeds verdwijnen en dan aanvallen. Met vechten kan dat ook. Dat je uit de hoek van je tegenstander gaat, door een stoot te geven en dan snel te verwisselen van plaats. Zo zie ik het, haha. Ik ga er echt helemaal in op. Elke zondag is er nog een nieuwe aflevering, dan zit ik achter mijn laptop te juichen.

Waarom is Vegeta je favoriet?
Omdat hij echt badass is. Hij heeft een trots waar je niet omheen kunt. Hij pikt gewoon niks. Zo voel ik mezelf ook in de ring. Ik heb ook een stuk of vijf poppetjes van Dragon Ball Z thuis, sommigen besteld uit Japan, anderen cadeau gekregen. Ik ben ook een paar keer in Japan geweest en daar heb je winkels met hele afdelingen met alleen maar Dragon Ball-dingen. Dat is gruwelijk.

Hoe ben je begonnen met kickboksen?
Volgens mijn vader en moeder was ik als kind heel agressief. Ze noemden me Tyson, naar Mike Tyson. Ik wilde altijd vechten en rende achter mijn neven aan om ze in elkaar te beuken. Maar ik mocht niet op boksen van mijn moeder, omdat ze bezorgd was. Op een gegeven moment was ik oud genoeg dat ze niet echt veel meer te zeggen had. Toen ging ik eerst met mijn beste vriend Jordan Pikeur fitnessen bij de Sityodtong Gym.

Kickbokstrainer Paul Pengel sprak ons daar aan. “Jullie hebben wel veel spieren, maar wat kunnen jullie ermee?”, vroeg hij. Wij gingen stoer met hem mee naar zijn kickbokstraining en werden helemaal de tering in geslagen door Paul. Niet normaal. Jordan en ik zeiden toen tegen elkaar: “We gaan blijven komen totdat we die oude man kunnen beuken.” In de Sityodtong Gym leerde ik ook Guus Esbir kennen. Hij traint mij nu nog steeds bij Mike’s Gym en helpt me altijd mijn gameplan te maken.

Waar komt jouw bijnaam Bad News vandaan?
Ik had mijn eerste Muay Thai-partij in Engeland, tegen een goede Engelse jongen die al best wat partijen had staan. We waren aan het opwarmen in de kleedkamer, toen Mike Passenier opeens zei: “Als je deze wedstrijd wint, heb ik een leuke bijnaam voor je.” Ik vroeg welke naam dat dan was, maar ik moest eerst die partij winnen, zei Mike. Ik sloeg die Engelse jongen er de eerste ronde uit. Daarna liepen we naar de kleedkamer en zei Mike: “Jouw naam is nu Bad News Baya.”

Hoe kwam jouw eerste partij bij Glory precies tot stand?
Ik had een week daarvoor een wedstrijd. Daarna eet ik alleen maar junkfood, en midden in die week belde Mike me op of ik wilde vechten voor Glory tegen Josh Jauncey. Tuurlijk wilde ik dat. “Is goed, dan vertrek je vrijdag,” zei Mike. Ik hing op en ben meteen gaan hardlopen, met de McDonald’s nog in mijn buik. Ik had toch niks te verliezen.

Waarom vond je dat je niks te verliezen had?
Die gast waartegen ik vocht had al best een naam en ik moest me bewijzen. Dus ik dacht: wat is het ergste dat me kan gebeuren? Het ging ook lekker, ik won die partij. Toen ik de ring uit stapte na het gevecht, voelde ik alleen een deukje in mijn arm. Die bleek gebroken.

Sindsdien heb je alles gewonnen bij Glory. De partijen die je in juni vorig jaar won droeg je op aan een overleden vriend. Wat is het verhaal daarachter?
Ik droeg die partijen op aan Daniël Surig. Hij hielp me mijn contributie te betalen toen ik een nieuweling was, zodat ik kon trainen. Soms gaf hij me ook wat geld na een wedstrijd. Daniël heeft me echt geholpen. Hij was de beste vriend van Paul Pengel en zag dat we goed bezig waren in Sityodtong Gym. Hij heeft mij destijds in contact gebracht met Mike’s Gym om de volgende stap te zetten. Daniël trainde hier vroeger.

Hoe gaat het er hier in Mike’s Gym donderdag aan toe op de sparringsdag?
Dat is echt beuken man. Gehaktdag noemen we het. We beginnen om zeven uur ‘s avonds, dan warmen we de eerste drie rondjes op. Gewoon een beetje tikken en spelen. Dan hoor je Mike zeggen: “Vanaf de volgende ronde gaan we beginnen.” Vanaf dat moment is het scherp als in een wedstrijd. Dan moet je je A-game brengen, anders ga je het niet redden.

Alle jongens die wedstrijden doen, zijn er op gehaktdag altijd bij. Murthel Groenhart, Yousri Belgaroui, Massaro Glunder, Fernando Groenhart, Jordan Pikeur, al die topjongens. Jongens die geen wedstrijden doen willen weleens effe meedoen, maar na een of twee rondes hebben die zoiets van: laat maar zitten, hier hoor ik niet thuis. Het gaat er heel hard aan toe.

Loopt het weleens uit de hand op gehaktdag?
Dat gebeurt weleens ja. Soms gaat er iemand knock-out of wordt er iemand boos. Dat hoort erbij. Ik ben tijdens de training een keer knock-out gegaan door Murthel, haha. Ik heb liever dat dat hier gebeurt dan in de ring. Ik ben nog nooit tijdens een wedstrijd knock-out gegaan. Ik heb weleens acht tellen gehad, maar ben daarna opgestaan en heb het uitgevochten.

Wat gebeurt er met je als je knock-out gaat?
Je weet even niet wat er gebeurt en voelt een zoemende buzz in je hoofd. Je ziet even zwart, bent een beetje duizelig en kan niet op je benen staan. Je bent snel bij, maar een beetje vermoeid en hebt hoofdpijn. Als je zwaar knock-out gaat tijdens de training, is je training sowieso voorbij.

Je hebt niet veel partijen verloren, maar wel een paar. Wat voel jij als je een partij verliest?
Op het moment dat ik in de ring sta, baal ik nog niet echt. Dat komt meestal pas de volgende dag. Dan besef ik: shit man, ik heb verloren en dat was onnodig, al die harde voorbereiding was voor niks. Dan pas komt dat binnen. Maar in de ring ben ik heel sportief en feliciteer ik mijn tegenstander ook gewoon.

Jij vecht onder de Angolese vlag. Liggen jouw roots daar?
Mijn roots liggen in Angola en Congo. Mijn vader komt uit Congo en mijn moeder uit Angola. Met mijn vader heb ik al jaren geen contact meer, daarom heb ik ervoor gekozen om uit te komen voor Angola, omdat ik dan meer mijn moeder vertegenwoordig. Ik ben van plan dit jaar naar Angola te gaan te gaan met mijn moeder, broer en zussen. Mijn moeder zegt dat het er heel gezellig is.

Waarom heb je je vader al even niet gesproken?
Ik heb hem al twaalf jaar niet gezien. Hij heeft toen de keuze gemaakt om terug naar Afrika te gaan. Ik dacht eerst dat dat moest, maar een tijdje terug kwam ik erachter dat het zijn eigen keuze was om zijn kids achter te laten. Hij zoekt wel af en toe contact, maar ik voel er niet echt wat bij, van mij hoeft het niet echt. Mijn oudere zus is nog wel heel goed met hem. Zij zegt: “Het is en blijft je vader, dus je moet hem af en toe proberen te helpen.”

Als je vader contact zoekt, wat zegt hij dan tegen je?
Hij zegt dat hij heel trots op me is, ik foto’s moet sturen en dat hij af en toe partijen van me ziet. “Ik wist het al, daarom noemde ik je Tyson toen je klein was,” zegt hij dan. Zulke dingen. Hij heeft het zwaar in Afrika, maar ik heb zoiets van: hij heeft zelf de keuze gemaakt om te vertrekken. Misschien dat ik ooit weer met hem afspreek, maar die behoefte heb ik nu niet.

Ben je hecht met je moeder?
Ja man, ik heb een hechte band met mijn moeder, Madalena. Doordeweeks ga ik maar een of twee keer naar mijn huis in Capelle aan de IJssel vanuit de gym. De andere dagen blijf ik hier in Amsterdam bij mijn moeder slapen. We lachen en praten veel. Zij kijkt graag naar Afrikaanse soapseries. Soms zit ik in de woonkamer een beetje met haar mee te kijken.

Waar gaan de Afrikaanse soaps over?
Ach, haha, domme dingen. Maar ik kan er wel om lachen omdat zij erom lacht. Het is allemaal drama, met rare discussies tussen de acteurs.

Komt Madalena ook naar je gevechten?
Ze is lang niet geweest, maar als ze kan, komt ze. Ze gaat dan helemaal los. Maar mijn jongere zusje hoor ik altijd nog beter dan mijn moeder. Ik herken haar stem uit duizenden en hoor haar altijd. Als ik iemand aansla en mijn zusje hoor gillen: “Ga, ga, ga!”, dan weet ik dat de mensen er voor me zijn en ik niet kan falen. Dat geeft me die extra push om het af te maken.

Hoe ziet jouw leven eruit als je thuis bent in Capelle aan de IJssel?
Ik woon daar samen met mijn vriendin. Zij is doktersassistent in een ziekenhuis. Verder doe ik echt niks buiten de trainingen, ik ben echt een homeboy. Zit ik thuis gewoon tv te kijken, netflixen, in bed te liggen of gamen. Ik had laatst die nieuwe Dave Chapelle gecheckt en kijk ook graag naar Kevin Hart. Ik hou van stand-upcomedy.

Dat klinkt relaxed. Handig ook dat je vriendin doktersassistente is. Dan kan zij je helpen als je geblesseerd raakt.
Sowieso. Ik kan me herinneren dat ik lang geleden opeens heel erg last kreeg van mijn knie toen we in de auto op weg naar huis waren na een gevecht. Ik stapte uit, kon opeens niet meer lopen en dacht: what the fuck is dit? Toen bleek dat ik een verkeerde beweging met mijn knie had gemaakt. Mijn vriendin wist meteen wat er was en kon me helpen.

Je zei eerder dat je na een gevecht een week junkfood eet. Wat eet je dan allemaal?
Het liefst troep, eerlijk is eerlijk. Chocola, McDonald’s, chips, noem maar op. Ik drink dan ook heel veel cola. Maar als ik naar een gevecht toe werk, eet ik anders. Voor mijn laatste partij had ik vier weken lang geen vlees gegeten, alleen maar rijst, groente, aardappelen en zo. Het afvallen ging daardoor veel makkelijker en ik voelde me ook goed. Die partij was binnen anderhalve minuut afgelopen.

Hoe ga je Sittichai Sitsongpeenong straks aanpakken?
Ik ga druk zetten en hem eruit te slaan. Ik wil hem eruit hebben. Ik wil niet dat mensen kunnen zeggen dat ik met geluk heb gewonnen door een jurybeslissing of wat dan ook. Ik visualiseer al hoe ik hem ga verslaan. Er zijn momenten dat ik in bed lig, niet kan slapen en hem in mijn hoofd neer zie gaan op deze stoot of deze knie.

Heb je hem al geanalyseerd?
Ik kijk zijn partijen terug. Niet alle 200 hoor, haha. Dan let ik op openingen, waar hij gaatjes laat vallen, of hij zijn hand laat zakken als een stoot geeft, dat soort dingen. We hebben totaal andere stijlen. Hij wint vaak op beslissing, ik ga voor de knock-out. Ik heb nog geen exact strijdplan, maar er zal vast wel wat in me opkomen als we recht tegenover elkaar staan.

Wat ga je doen als je die titel hebt gepakt straks?
Zo, dan ga ik lekker op vakantie. Effe genieten als kampioen en daarna zoveel mogelijk succesvol mijn titel verdedigen.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen.