De man die dik een halve eeuw Feyenoord-spullen verkoopt

"Feyenoord ziet ons liever verdwijnen, zodat het geld bij hen wordt uitgegeven. Maar zolang ik gezond blijf zal ik altijd meegaan."

door Mark Boninsegna; foto's door Willem de Kam
|
okt. 27 2018, 12:30pm

Peter van Holten groeide op in het Rotterdam van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Als tiener zat hij in een jongenstehuis in de wijk Kralingen, en op zondag ging hij altijd met een groep jongens voor tien cent naar de thuiswedstrijden van Feyenoord. Tijdens de wedstrijden verzamelde hij flesjes op de tribune, om later in te leveren voor statiegeld. Op die manier verdiende hij zijn eigen zakgeld. In 1963 begon hij bij De Kuip fan-artikelen te verkopen.

Tegenwoordig doet Peter dit nog altijd, ook bij uitwedstrijden. Hij rijdt met zijn eigen auto iedere wedstrijd achterna, waarna hij zowel binnen als buiten het stadion zijn handeltje aan de Feyenoord-supporters verkoopt. Op deze manier kan hij alle wedstrijden zien en verdient hij ook nog eens zijn entreegeld terug. Wat begon met een klein kraampje met vijf artikelen, is inmiddels uitgegroeid tot familiebedrijf en een grote verkoopwagen met talloze Feyenoord-producten. VICE Sports ging bij hem langs en sprak hem over zijn handelswaar, zijn verleden als hoofdsuppoost en een pop die hij kreeg van Kees Jansma.

Peter van Holten.

VICE Sports: Hoi Peter. Je verkoopt heel veel verschillende Feyenoord-artikelen, wat is nou het gekste dat je ooit verkocht hebt?
Peter van Holten: Dat was bij een wedstrijd in Hongarije. Het was een schort met een rits erin, en als je de rits opendeed kwam er een penis uit. Daar had mijn vrouw de avond daarvoor het gezicht van Van Gaal opgezet, want dat is natuurlijk wel een soort van penis-figuur.

Welke artikelen lopen het best?
De 110% Anti-020-artikelen. Die lopen altijd lekker.

Feyenoord-sjaals.

Heb je thuis ook veel Feyenoord-spullen staan?
Ik woon in Etten-Leur, daar zijn de mensen meer voor NAC. Dus de meeste Feyenoord-spullen hebben we in mijn computerkamer gezet. Daar ligt onder andere nog een mooie pop die ik van Kees Jansma heb gekregen.

Waarom heeft Kees Jansma jou een pop gegeven?
Dat heeft te maken met de asbak-affaire van 1979. Feyenoord speelde uit tegen NAC en dat liep volledig uit de hand bij de Feyenoord-supporters. Nadat een buitenspeldoelpunt van NAC werd goedgekeurd, gooide iemand een asbak op het hoofd van de grensrechter. Ik heb toen met een paar andere jongens de boel gesust en in bedwang gehouden. Feyenoord had dat door en heeft ons daarna gevraagd om een ordedienst te beginnen. Ik werd het hoofd van die ordedienst, en werd later uitgenodigd door Kees Jansma om met supporters van Ajax, Utrecht en Den Haag in zijn programma te komen praten. Daar gaf hij mij die pop. Die pop had hij weer gekregen van twee oudere dames die het voor mij hadden gemaakt.

Van Holten verkoopt wat spullen.

Waar ging dat programma verder over?
De groeiende supporters-problematiek. Ik heb toen in het programma gezegd dat het misschien wel een leuk idee zou zijn om de probleemjongens in het stadion een voorwedstrijd tegen elkaar te laten spelen, zodat die agressie eruit kan. Maar dat werd me niet in dank afgenomen.

Nee?
Bij de eerstvolgende thuiswedstrijd kwamen die jongens naar me toe en zeiden ze dat als ik nog een keer met die Amsterdammers praat, ze heel mijn tent in de fik zouden steken.

Ben je nooit bang geweest?
Nee, nooit. Als ik ooit een keer angst heb, dan stop ik. Ik weet nog wel dat, toen ik nog hoofd van de ordedienst was, er uit bij Roda een keer een agent naar me toe kwam en zei dat er in een Roda-vak een Feyenoorder met een mes op de tribune zat, en dat daar een knokpartij zou kunnen komen. Ik had toen met de politie afgesproken dat ik er eerst op af zou gaan. De politie zou pas komen als ik het niet kon regelen.

Foto door Willem de Kam.

En? Was dat nodig?
Ik ben toen met Piet, een beer van een vent, dat vak ingegaan en heb die Feyenoord-supporter eruit gehaald. Dat mes heb ik ingenomen en in mijn zak gestopt. Toen zijn we met zijn drieën de tribune afgelopen en stond er een stille, zo’n undercoveragent, ons op te wachten. Die stille wou die Feyenoord-supporter arresteren. Dat lieten wij niet toe. Toen die agent uiteindelijk weg was, vroeg de hoofdinspecteur me hoe het was gegaan. Ik gaf hem het mes en kreeg een bedankje. Eenmaal buiten snapte ik dat wel: er stonden vijfhonderd Feyenoord-supporters te wachten. Als we het niet zo hadden opgelost, waren ze losgegaan. Ik heb ook nooit iemand verraden. Je bent toch met elkaar.

Hebben anderen weleens iemand verraden dan?
Toen ik stopte als hoofdssuppoost, deed de knul die het van mij overnam het bij de eerste wedstrijd al anders: hij wees gelijk bij de politie aan welke jongens voor ongeregeldheden hadden gezorgd. En dan is het fout hè. Die hebben ze op een gegeven moment thuis opgezocht. Ik heb echt never, nooit iemand verraden. Ik probeerde de naam van Feyenoord altijd zuiver te houden.

De kraam.

Je staat bij je kraam altijd door een megafoon te brullen. Hoe is dat zo gekomen?
Daar begon ik mee bij uitwedstrijden. Eigenlijk was het om sfeer te brengen en om te zingen, maar uiteindelijk heb ik die megafoon negen van de tien keer gebruikt om rellen te voorkomen. Ik had dan ook invloed op de supporters, en was goed bevriend met de agenten bij De Kuip. Die zeiden zelfs dat ik met mijn megafoon meer kon bereiken dan zij met een heel bataljon.

Nu zeg je dat zo even tussendoor, maar er heeft zich in de loop der jaren behoorlijk wat afgespeeld op het plein bij Feyenoord.
Ik heb bijvoorbeeld de rellen met Tottenham Hotspur in 1974 van dichtbij meegemaakt. Bij de uitwedstrijd had ik de politie al gezegd wat er op ze af zou komen, maar ze dachten dat het wel mee zou vallen. Nou, dat hebben we toen thuis gezien. Die Engelsen gooiden Feyenoord-supporters van de tweede ring naar beneden. Het was de eerste keer dat Nederland met voetbalgeweld te maken kreeg. Toen ging ik nog naar de wedstrijden kijken, maar later vond ik dat echt te link worden.

De kraam bij de Kuip.

Te link?
Ja, voor mijn handelswaar. Je weet niet meer of het er na de wedstrijd nog staat, als het tijdens de wedstrijd uit de hand gelopen is. Gelukkig hebben we tegenwoordig een tv in de wagen en kan ik daar de wedstrijd op volgen. Als het te spannend wordt, loop ik even weg. Dat kan mijn hart niet meer aan. Ik ben zeven jaar geleden aan mijn hart geopereerd, daar moet ik een beetje rekening mee houden hè.

Feyenoord wil een nieuw stadion bouwen. Als het eenmaal zover is, verhuis je dan met je kraam mee?
Ik moet eerst nog zien of dat nieuwe stadion er wel komt, maar de politie heeft in ieder geval in hun rapport gezet dat het buitengebeuren gehandhaafd moet blijven. Misschien vindt Feyenoord dat niet leuk, maar het is gemeentegrond en tot nu toe heeft de gemeente altijd aan onze kant gestaan. Feyenoord ziet ons liever verdwijnen, zodat het geld bij hen wordt uitgegeven. Maar zolang ik gezond blijf zal ik altijd meegaan.

Peter van Holten en zijn megafoon.

Dit is een verhaal uit de rubriek VICE Sports Clubmeubilair. Zie hier alle verhalen uit deze rubriek.

Je kunt je hier aanmelden voor onze nieuwsbrief om wekelijks het beste van VICE Sports Nederland in jouw mailbox te krijgen.