Het verhaal van Ashley Zaat en de verdwijnende walk-on girls

"Als die jurkjes te kort zijn, maken we ze toch wat langer?"

|
30 januari 2019, 9:36am

Alle foto's via Stefan Strassenburg/Ashley Zaat.

Zijn walk-on girls essentieel voor het darten? Die vraag prijkt op het T-shirt dat Ashley Zaat begin deze maand op haar Instagram plaatst. Dit doet ze vlak voor haar laatste klus als walk-on girl bij de PDC, de grootste dartbond ter wereld. Jarenlang was ze de enige Nederlandse die meeliep in de top van de dartwereld. Walk-on girls lopen daar traditioneel met darters het podium op bij televisietoernooien.

Althans, dat was tot voor kort vaste prik in de dartwereld. Vorig jaar stopte de Engelse PDC met het inzetten van walk-on girls. Deze maand is ook de Europese tak van de bond er officieel ermee gestopt. Ze vinden walk-on girls niet meer van deze tijd. Ashley is het daar niet mee eens, en verzet zich samen met twee Engelse collega’s tegen de afschaffing van walk-on girls. In haar woonplaats Noordwijk spreekt VICE Sports haar over het verdwijnen van dit fenomeen.

VICE Sports: Ashley, waarom ben je het niet eens met de dartbonden?
Ashley Zaat: Toen ik vorig jaar voor het eerst hoorde dat de Engelse PDC ging stoppen, snapte ik er niks van. Ik dacht: huh, is dit een grap? Maar het bleek echt zo te zijn. Ik vond het heel raar en kon het niet begrijpen. Nog steeds niet, eigenlijk. Vooral omdat de reden is dat een groep feministische vrouwen vond dat die baan als walk-on girl niet meer kan. Het is vrouwonterend, de capaciteiten van de vrouw worden niet benut, en het is zinloos, zeggen ze. Maar ik vind dat helemaal niet zo.

Waarom niet?
Ik vind dit werk gewoon heel erg leuk om te doen. Ik ben het ook gaan doen omdat het kan leiden naar meer. Hoe kunnen andere mensen nou bepalen of ik dit werk leuk vind of niet? Ze hebben dat nooit aan mij gevraagd.

Wat vind je van het argument dat walk-on girls geen functie hebben?
Het heeft wel degelijk een functie. Darten is een kroegsport die ze uitzenden op tv, dus het moet allemaal wat aangekleed worden. Dan doe je er wat vuurwerk bij, wat lichten, dansers en vrouwen. Dan wordt het een show. Als je steeds meer elementen daarvan weg gaat halen, wordt het weer die kroegsport. En dan kun je het net zo goed niet uitzenden. Natuurlijk gaat het wel om het darten, maar er moet ook wel een showtje omheen.

Bij RTL7 is dit eens besproken in de studio , waar Raymond van Barneveld en Vincent van de Voort zaten. Zij zeiden dat ze de walk-on girls niet echt zouden missen. Wat vond je daarvan?
Ja, ik denk dat dat een beetje stoer doen was. Ik heb de darters er zelf ook nog over gesproken. Tuurlijk missen ze ons niet, want ze moeten gewoon gooien, of wij er nou naast staan of niet. Maar toen ik ze zelf sprak, zeiden ze dat ze het wel jammer vonden, omdat het altijd gezellig was. Het is toch het extraatje dat de sport nodig heeft. Misschien dat er nu minder mensen kijken, of mensen minder enthousiast zijn over het darten, omdat wij er niet zijn. Wat denk jij ervan?

Aan de ene kant is het goed te beargumenteren om met walk-on girls te stoppen om stigmatisering van vrouwen tegen te gaan. Aan de andere kant word jij nu in jouw keuzevrijheid als vrouw beperkt, daar wringt het een beetje.
Ja, zeker. De mensen die dit weg wilden hebben, weten helemaal niet waarom ik dit doe, wat mijn dromen zijn. Als ze zouden weten dat ik dit deed om ergens te komen, vonden ze het misschien wel tof. En ik zeg niet dat dat voor elke walk-on girl zo is, hoor. Ik werkte bijvoorbeeld ook weleens met meiden die doordeweeks bij een bank werkten en in het weekend walk-on girl waren. Die vonden het leuk om zich dan op te maken en zich helemaal vrouw te voelen. Wat is daar mis mee? Als ik in die korte jurk rond wil lopen, is dat mijn probleem. En als die jurkjes te kort zijn, maken we ze toch wat langer?

Hebben darters weleens vervelende grapjes gemaakt als jullie klaarstonden om naar het podium te lopen?
O, ja, dat hoort er ook wel een beetje bij. Maar het blijven wel grapjes.

Bedoel je daarmee dat het niet fysiek wordt?
Nee, precies.

Wat voor grapjes zijn het dan?
Nou, echt van die mannelijke grapjes, wat ze ook bij Veronica Inside doen. Over borsten of zo. “Nou, wel een lekker kort jurkje,” dat soort dingen. Ze bedoelen er niks mee. Dat soort dingen durven ze trouwens ook alleen te zeggen als we elkaar al langer kennen. De eerste keer dat ik als walk-on girl werkte, zeiden ze zulke dingen niet. Maar ja, als je al vier jaar samenwerkt, kan je dat soort grapjes wel maken.

Maak je dan ook grapjes terug?
Zeker wel. Tuurlijk.

Wat dan?
Bijvoorbeeld over die bierbuiken. Dan zeg ik: “Nee, jij ziet er lekker uit, met je buik.” Dat moet ook allemaal maar kunnen, anders wordt het allemaal wel heel zwart-wit.

Dat is, denk ik, het moeilijke. Waar die grens ligt. Maar dat is misschien voor iedereen anders.
Ja, dat denk ik ook.

Krijg je niet ook heel veel naar je toe geroepen als je tussen al die dronken fans naar het podium loopt?
Dat heb ik niet eens door joh, ik ben gewoon mijn ding aan het doen. Ik heb er meer last van als ik naar de kroeg ga, of uitga, dan als ik lekker aan het werk ben en er drie beveiligers om me heen lopen. Dan heb ik nergens last van.

Je hebt in een eerder interview weleens aangegeven dat je het wel kwalijk vond dat er bij Veronica Inside in werd gegaan op de borsten van een collega.
Ja, tuurlijk, maar ja, dat zijn haar borsten. Dat doen mannen altijd, toch? Die kijken altijd naar vrouwen, of dat nou is als iemand op het podium staat of wanneer er op het terras een mooie vrouw voorbijloopt. Dat moet toch kunnen.

In het begin van dit gesprek zei je dat je als walk-on girl bent gaan werken om ergens te komen. Wat bedoelde je daarmee?
Ik heb de dansacademie gedaan en daarna de theaterschool, omdat ik heel graag presentatrice wil worden. Mijn broer kijkt heel veel darten en zag een paar jaar geleden een oproep voorbijkomen voor walk-on girls. “Joh, Ash, dat moet je gaan doen! Dan kom je een beetje in die tv-wereld,” zei hij. Dat vond ik wel een goed idee. Ik wist toen niet eens wat een walk-on girl was, wat darten inhield.

Dus je zag het als een soort springplank naar presentatiewerk?
Precies. Wie weet dat er een keer iemand in de televisiewereld is die zegt: “Hé, die Ashley kan meer voor ons betekenen.” Zo had ik dat een beetje bedacht. Ik had de afgelopen jaren inmiddels ook wat opgebouwd om misschien een eigen dartprogramma te gaan doen. Maar dat is nu eigenlijk allemaal van de baan. Want ja, wat heeft het voor zin om mij daar neer te zetten, als ik niks meer met het darten te maken heb? Toen ik walk-on girl was, was dat een leuke combi. Nu heeft het niet zo heel veel zin meer. Dat is superjammer. Nu moet ik opnieuw beginnen.

Zou jij zoiets gaan doen als wat Donnie afgelopen WK heeft gedaan voor RTL?
Ja, maar dan wel heel anders. Ik wilde graag de darter laten zien als hij geen darter is. Iedereen kent Raymond van Barneveld als de darter, maar hoe is hij als we samen naar de dierentuin gaan? Zoiets. We hadden al een pilot opgenomen met Dirk van Duijvenbode. Maar ja, misschien dat het ooit nog gaat gebeuren.

Wat ga je nu doen?
Ik wil nog steeds proberen mijn droom om presentatrice te worden najagen en ondertussen mijn klusjes doen. Ik heb het gelukkig druk zat, het was niet mijn enige baan. Maar ik moet wel even kijken hoe ik nu weer richting die droom kan gaan, want die hele springplank die ik had, is weg.