Het amateurelftal vol Polen dat in de Nederlandse vijfde klasse speelt

“In Polen is het amateurvoetbal niet veel anders dan hier in Nederland. Ook daar gaat iedereen na de wedstrijd de kantine in om bier te drinken.”

door Milan Haak; foto's door Adam Crick
|
mrt. 6 2018, 1:18pm

Bij de Tilburgse amateurclub KS Broekhoven stond een paar jaar geleden op dinsdagavond ineens een groepje Poolse jongens op het veld. De jongens hadden een baan in Nederland, woonden in de buurt en wilden gewoon een balletje trappen. Ze werden meteen van het veld gestuurd. Ze mochten namelijk alleen meedoen als ze lid werden.

Dat deden ze. Ze trommelden daarna nog wat Poolse vrienden op en vormden meteen een nieuw elftal bij de club: de Black Devils. Het team werd kampioen in de reserveklasse en won de beker. Dit jaar is het Poolse team zelfs gebombardeerd tot het eerste elftal van KS Broekhoven. Dat kwam best wel goed uit, want Broekhoven is een klein clubje en had moeite om genoeg voetballende leden op de been te krijgen. Ze vreesden voor hun bestaansrecht, totdat de Poolse voetballers in 2015 lid werden. VICE Sports ging daarom eens langs tijdens een thuiswedstrijd tegen De Bocht uit Oirschot.

KS Broekhoven heeft geen hypermodern clubhuis, maar grauwe tegels op de vloer, oude tafels en stoelen en een onvermijdelijke dj-set in de hoek van de kantine. Het lijkt op een typische Nederlandse volksclub, maar op deze zondagmiddag – ongeveer een uur voor de wedstrijd – wordt er voornamelijk Pools gesproken op de club.

Terwijl de spelers zich in de kleedkamer klaarmaken voor de warmingup, vertelt voorstopper Piotr dat alle spelers via een Pools–Nederlands uitzendbureau aan een baan in Nederland zijn gekomen. Sommigen werken samen als uitzendkracht in een vleesfabriek in Vught. Anderen werken in een magazijn.

Het uitzendbureau blijkt ook een belangrijke sponsor te zijn, maar zeker niet de enige. Het valt tijdens de warmingup al op dat het elftal aan materialen en voetbalkleding geen gebrek heeft. Veel Poolse bedrijven en organisaties willen wat betekenen voor het team.

“We gaan vaak in busjes naar uitwedstrijden,” vertelt Fred, die als leider en enige Nederlander onderdeel is van het team. “We kennen een Poolse ondernemer met een transportbedrijf in Nederland. Als we hem bellen, zet hij twee busjes voor ons klaar.”

Fred heeft een speciale band met het Poolse team. “Ik stuurde ze een paar jaar geleden van het veld af, nodigde ze uit in de kantine en ze werden meteen lid.” Fred werd gelijk leider van het nieuwe elftal. “Twee jaar geleden beloofde ik dat ik een tattoo van het logo zou laten zetten als ze kampioen werden. En dat is dus gebeurd,” grijnst Fred terwijl hij zijn mouwen opstroopt en de tattoo van de Black Devils laat zien.

De tattoo van teamleider Fred.

‘Black Devils’ is niet zomaar een bijnaam voor het elftal. “Het is een verwijzing naar het leger van generaal Maczek,” zegt wisselspeler Lukasz. Generaal Maczek was de leider van een Poolse pantserdivisie die tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de Duitsers vocht en meerdere dorpen en steden in Nederland bevrijdde. Maczek ligt begraven op het Pools militair ereveld in Breda. “In 2016 gingen we met een paar spelers van het team naar de jaarlijkse herdenking en legden kransen neer,” vertelt Monika, die in het bestuur van de club zit en de vrouw is van trainer Pawel.

Ondertussen is de warming-up begonnen en de spelers ouwehoeren en lachen wat af. “In Polen is het amateurvoetbal niet veel anders dan hier,” zegt Lukasz. “Net als in Nederland gaat iedereen daar na de wedstrijd ook lekker de kantine in om bier te drinken. Maar de velden en accommodaties zijn hier wel een stuk beter,” lacht Piotr.

Piotr gaat voorop tijdens de warming.

Tegenstanders zijn vaak verrast als ze tegen Broekhoven spelen. “Ze verwachten dat het uitloopt op een schoppartij, maar daar is geen sprake van,” vertelt Fred. “We spelen wel wat fysieker dan de tegenstander. We rennen ons helemaal kapot en spelen vaker lange ballen,” voegt Piotr daar aan toe.

De wedstrijd van vandaag moet eigenlijk gewonnen worden. Broekhoven staat zesde en daarmee een paar plekjes hoger dan De Bocht. “We staan niet zo hoog als eigenlijk zou moeten,” legt leider Fred uit. “Maar we kunnen bijna geen enkele wedstrijd in dezelfde opstelling spelen, omdat er vaak spelers teruggaan naar Polen.”

Aanvoerder Robert speelde in Polen op het tweede niveau bij Motor Lublin.

Elk nieuw seizoen is het een komen en gaan van spelers. De meeste Polen uit het team blijven niet lang in Nederland. Ook zijn er al weleens een paar spelers weggestuurd bij de club. “Een groepje spelers vond een vriendschappelijk toernooitje in Polen belangrijker dan de competitie van Broekhoven. Die mochten de spulletjes inleveren en spelen nu bij de buurman,” zegt Fred, terwijl hij kijkt naar de voetbalvelden aan de overkant.

Maar toch wordt het elftal altijd gevuld. Fred: “Polen uit het hele land willen graag bij ons horen. We hebben jongens gehad uit Utrecht en zelfs een jongen die voor elke training en wedstrijd helemaal vanuit Heerenveen kwam rijden.” De scheidsrechter fluit voor het begin van de wedstrijd.

Er staan ongeveer 50 mensen langs de kant, waaronder een een plukje Poolse toeschouwers. Het valt al snel op dat er op het veld een paar spelers bovenuit steken. “Sommigen hebben op het vierde niveau in Polen gespeeld,” vertelt trainer Pawel me. “En Robert speelde vroeger zelfs even in de Poolse Eerste Divisie. Voor Motor Lublin,” terwijl hij wijst naar een blok beton met een aanvoerdersband om zijn arm.

De mannen van Pawel beginnen fanatiek aan de wedstrijd. Op de bank wordt hartstochtelijk meegeleefd door de wissels. Als linksbuiten Kacper de bal in de kruising poeiert, gaat het hele team uit z’n dak. Een kwartier later scoort Kacper opnieuw. Het lijkt een makkelijke middag te worden voor Broekhoven, maar vlak voor de rust prikt De Bocht de 21 erin.

Een van de Poolse supporters rookt een sigaret langs de lijn.

Trainer Pawel wacht rustig in de kleedkamer tot iedereen aan de thee zit en probeert dan tactisch orde op zaken te stellen – in het Pools natuurlijk. Toch verloopt de tweede helft een stuk moeizamer. De wisselspelers naast mij kunnen van de spanning niet meer blijven zitten. Broekhoven krijgt een kans om de wedstrijd te beslissen, maar mist voor open doel. ‘Kurwa!’ – de Poolse variant van godverdomme – wordt er geroepen vanaf de kant.

Bovendien raken de spelers na rust al snel vermoeid of krijgen last van pijntjes en laten zich langs de kant behandelen door Pawel. Na een tijdje maakt De Bocht zelfs de gelijkmaker. Daarna wordt de sfeer op het veld grimmiger. Er is veel irritatie over de scheidsrechter. Ondertussen wordt een doelpunt van De Bocht afgekeurd en een speler van Broekhoven teruggefloten voor buitenspel na een inworp.

Als De Bocht vlak voor tijd dan uiteindelijk de 32 binnen schiet, vallen de Poolse spelers van teleurstelling op het veld. Trainer Pawel loopt het veld in om te klagen bij de scheidsrechter en krijgt rood. “Altijd hetzelfde met die scheidsrechters,” roepen een paar spelers terwijl het eindsignaal klinkt. “Omdat we Pools zijn en de taal niet zo goed spreken, hebben we vaak problemen met de scheids,” legt een Poolse supporter uit.

Terwijl we richting de kantine lopen, krijgen een paar spelers van Broekhoven en De Bocht het met elkaar aan de stok. Er ontstaat een opstootje. In de chaos is niet duidelijk te zien wat er precies gebeurt, maar zo snel als het opstootje ontstond is het ook weer voorbij. De spelers zoeken teleurgesteld de kleedkamer op om het zure verlies te verwerken.

Het opstootje op weg naar de kleedkamers was van korte duur.

De kantine is meestal een gezellige boel na de wedstrijd, maar vandaag dreunt het verlies in de laatste minuut nog na bij het elftal. De spelers druipen af. Monika is wel in de kantine, en maakt zich niet zo druk om het resultaat. “Ik vind het vooral belangrijk dat er op de club op een goede manier wordt samengewerkt tussen Nederlanders en Polen. Natuurlijk is het leuk als we winnen, maar het gaat mij niet om de uitslag,” legt ze uit.

Ze vertelt dat KS Broekhoven vroeger een slechte reputatie in de omgeving had. “Hetzelfde geldt voor Polen in Nederland. Een prima match dus,” lacht ze. “We proberen elkaar te helpen om dat imago te verbeteren.” Monika is vooral blij met de samenwerking. “Op de club worden er lessen Nederlands door mensen uit de wijk. We zijn ook van plan om Poolse kinderen hier te laten voetballen. Maar dan wel samen in een team met Nederlandse jeugdspelers.”

Dit is een verhaal uit De Vierde Helft , een serie van VICE Sports over amateurvoetbal in Nederland. Zie hier alle verhalen uit deze serie.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen.