Hoe Bertje Kops een fightweek beleeft met zijn vechters

“In de kleedkamer geven we elkaar vooraf allemaal een kussie. Dan gaan we.”

|
mei 26 2018, 10:04am

Bert Kops leunt achterover in een stoel in zijn hotelkamer. De eigenaar van Kops Gym komt niet over als iemand die zich druk maakt. Ook niet vlak voordat twee van zijn vechters – Gegard Mousasi en Costello van Steenis – in actie moeten komen bij Bellator 200 in Londen. VICE Sports bezoekt Kops in aanloop naar het grote MMA-evenement in het Hilton hotel bij Wembley, waar zijn team verblijft.

We zijn hier om te praten over de manier waarop Kop zijn vechters in de laatste dagen voor een evenement voorbereidt. Op de grond van de hotelkamer liggen de pets waarmee hij Mousasi en Van Steenis traint. Aan de muur hangt een plakkaat van Bellator met de naam van Mousasi erop. Het is een traditie om die mee te nemen naar gevechten, legt Kops uit. Ook de flessen drank die op het bureau in de kamer staan, zijn een traditie. “We halen altijd een fles Bacardi, een fles wodka, een fles whiskey met honing en een fles normale whiskey,” zegt hij lachend.

VICE Sports: Ha Bert, wat is jouw rol in een voorbereidingsweek als deze? Moet jij zorgen dat die gasten een beetje rust in hun hoofd hebben?
Bert Kops: Ik ben gewoon een soort opperhoofdje. Ik ben heel relaxed met die gasten en zorg een beetje voor de gezelligheid. Ze doen hun ding allemaal, dat gaat allemaal goed. Ik hoef nooit in te grijpen, er is nooit bonje. Je hebt weleens teams waar onderling woorden vallen, maar dat heeft het team van Mousasi nooit. We laten elkaar lekker gaan en staan er voor elkaar.

Ik zag op jouw Instagram-stories ook dat je hier in de buurt was gaan shoppen en een enorme steak had gegeten. Doe je zulke dingen altijd op deze tripjes?
Zo, ik had een Tomahawk Steak besteld. Een groot ding was dat. Hou ik van. We gaan altijd elke avond uit eten met het team als we naar het buitenland gaan. Als Gegard erbij is, gaan we vaak naar Nando’s of zo om kip te halen. Maar als Gegard bezig is om gewicht te verliezen voor de weging, gaan we naar een steakrestaurant of zo. Gegard blijft dan op zijn kamer om gewicht te cutten.

Is het voor Mousasi en Van Steenis niet moeilijk als zij gewicht moeten verliezen en jij filmpjes van een enorme steak in Instagram zet?
Neejoh, dat vinden ze prachtig man. Die zitten al die filmpjes te kijken. Gegard comment dan vaak dat het er lekker uit ziet. Dat maakt hem helemaal niks uit.

Je deelt natuurlijk ook heel veel op Instagram, van zo’n steak tot een ontmoeting met een vechtsportlegende als Royce Gracie.
In de fightweek ben ik altijd heel fanatiek. Normaal post ik in de maand een paar filmpjes, soms ook dagen niet. Maar in een fightweek merk ik aan de reacties van de mensen en hoe vaak het wordt bekeken dat men er nog op zit te wachten ook. Dan ga ik filmen. Ik krijg veel privéberichten binnen, vooral van fans van Gegard, die heel dankbaar zijn. Die vinden het prachtig. En voor de jongens vind ik het leuk.

Aan het einde van de dag maak ik een verslag van de hele dag, die whatsapp ik dan naar de jongens in het team. Zo hebben ze altijd een aandenken aan de hele fightweek. Ken je de vlogserie Embedded van UFC? Die filmpjes van mij noemen de jongens Bertbedded. Daar zitten ze echt op te wachten elke avond, daarna zitten ze op hun kamer die filmpjes te kijken. Daar doe ik het ook voor.

Ben je verslaafd aan je telefoon?
Dat lijkt er wel op, haha. Het is zo makkelijk, weet je? Vroeger kwam ik thuis na een dag op de sportschool, moest ik godverdomme de hele tijd vertellen wat ik die dag meegemaakt had. Nu valt het wel mee, want ze zien het toch wel.

Ik zie jouw ouders trouwens ook weleens langskomen op je Instagram. Hoe is jouw band met hen?
Heel goed. Ze worden een dagje ouder nu, mijn vader is 81 en heeft last van zijn heup. Met mijn moeder gaat het wel redelijk goed. Elke ochtend zit ik om acht uur een gebakken eitje te eten bij ze. Ik word wakker om een uur of zeven, ga naar de bakker en haal brood voor de sportschool, mezelf en mijn moeder. Dan ga ik naar mijn ouders toe en bakt mijn moeder een eitje. Dat doen we nog elke dag, behalve tijdens fightweek dan.

Zitten jouw ouders ook op social media?
Mijn moeder zit op Facebook, daar communiceert ze via Messenger. Dat is het enige wat ze snapt. Ik krijg ook drie keer per dag broekzaktelefoontjes van mijn moeder, dan heeft ze weer verkeerd gedrukt. Doet ze naar iedereen, maar dat is wel lachen. En ik bel haar gewoon ook. Ik bel heel vaak, maar heel kort. Ik ben niet zo’n lange luller. “He ma, hoe gaat het?”, vraag ik dan. Dan zegt ze dat het goed gaat en vraagt ze of ik lekker eet en goed slaap. Dan is het klaar. Op die manier bel ik twee, drie keer per dag. Mijn moeder maakt ook elke dag dat ik naar de sportschool ga nog vlees voor me. Dan krijg ik een karbonaadje mee, een halve kip of ballen gehakt. Elke dag, dat is ongelooflijk.

Je hebt ook een eigen move, de Kopsie. Hoe ben je ooit met de Kopsie begonnen?
Ik denk een jaar of zeven geleden, voor de gein. Toen zette ik het op Facebook, of Hyves had je toen nog misschien. Mensen vonden het leuk en nu doe ik hem nog steeds. Ik krijg nu foto’s binnen van mensen over de hele wereld die een Kopsie doen, van Amerika tot Japan. Ik moet hem hier nog doen, ik doe hem wel bij de kooi, haha.

Hoe is het voor je dat er nu een docu over je wordt gemaakt door Spike?
Alleen maar lachen. Kijk, SBS6 was er zes jaar geleden al mee bezig om het te doen. Toen hebben ze me een dagje gevolgd. Ze waren heel enthousiast en wilden een serie gaan doen, maar toen kwam er een schietpartij op een Nederlands kickboksgala. Er werden verdachte mensen opgepakt en zo, dus het imago van de vechtsport was niet goed. Toen hebben ze het helemaal afgeblazen. Met Spike gaat het nu wel door.

Wat voor reacties heb je tot nu toe gekregen?
Hartstikke leuke reacties, ook van mensen op straat die ik niet ken. Op Schiphol stond ik in een rij te wachten. Een meisje zag dat, herkende me van de serie en maakte een kassa open speciaal voor mij. Ik krijg gewoon privileges in een keer. Mensen die in de rij stonden bij de paspoortcontrole spraken me opeens aan: “He, we zagen je bij Arie Boomsma op tv.” Dat is wel lachen. Ook in mijn omgeving heeft iedereen het gezien.

Hoe is jouw band met Arie Boomsma?
Nu wel goed.

O, vroeger niet?
Ik zal je zeggen, ik kon Arie Boomsma eerst helemaal niet. Maar toen ging hij Vondelgym beginnen, ook eentje vlakbij mij in de buurt. Ik dacht: wat moet hij hier? Wat flikt hij me nou? Maar gelukkig bijt het elkaar helemaal niet, er komt daar een heel ander publiek. Ik heb het er niet minder druk om gekregen. Sterker nog, ik heb het drukker gekregen. Ik kon Arie dus nog niet, maar hij kwam een item voor RTL Boulevard draaien bij ons in de sportschool. Hij was ontzettend aardig en maakte een buiging voor me.

Een buiging van Arie Boomsma, wat mooi.
Ja, haha. Hij zei: “Ik ken je al van kleins af aan als worstelaar.” Hij nam een heel mooi, respectvol interview af. Dus hij is wel een aardige gozer dan.

Wat wil je zelf het liefst laten zien met zo’n serie?
Het is voor mezelf mooi om terug te kijken hoe mijn leventje eigenlijk gaat. Dat wordt heel mooi weergegeven in zo’n docu. Er worden mensen belicht die vrienden van me zijn, die les geven in de sportschool. Dat is toch een mooi document voor later. Voor iedereen is dat prachtig. Ik zeg al jarenlang dat al die gekkigheid die in de gym gebeurt, mooier is dan wat er op tv gebeurt. Als dat een keer in beeld kan worden gebracht, is dat top.

Na zo’n fightweek, gaan jullie zuipen volgens mij.
De traditie bij ons is dat we flessen van Schiphol meenemen, een liter of zeven. Na afloop gaan we met zijn allen mijn kamer op, proosten en zuipen. Na twee, drie glaasjes is Gegard helemaal lam. Dan gaan ze met dingen gooien, dat gebeurt altijd in mijn kamer, heb ik altijd die shit. Springen ze boven op mijn koffer met zijn allen, kan ik weer een nieuwe kopen. Er is van alles al gebeurd jongen.

Maak je de hele tijd Kopsies?
Nou, Gegard gaat de hele tijd Kopsies maken, haha.

Wat doe jij vlak op de dag van het gevecht in de kleedkamer en aan de ring?
In de kleedkamer een beetje petsen, rustig aan. Ik moet zeggen dat ik er meestal niet eens bij ben aan de kooi. Dat hoeft niet. Toen Gegard tegen Shlemenko vocht, had je zo weinig ruimte, dat was echt kut. Dus ik bleef lekker in de kleedkamer, kon ik het goed zien. Heb ik het nog lekker gefilmd ook, ben ik live gegaan op Facebook. De broer van Gegard is ook belangrijker om erbij te zijn dan ik, net als Ricardo Wondel, met wie hij al heel lang traint.

Geef je vooraf wel een donderspeech?
Nee, in de kleedkamer geven we elkaar vooraf allemaal een kussie. Dan gaan we.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen. MMA